"เราประกาศให้ท่านรู้ถึงสิ่งที่เราได้เห็น" (1ยน. 1:3)


(ไฟล์ "เสียงวรสาร" โดย วัดแม่พระกุหลาบทิพย์ กรุงเทพฯ)

บรรดาศิษย์ของยอห์นที่เมืองเอเฟซัส

          19  1ขณะที่อปอลโลยังอยู่ที่เมืองโครินธ์a เปาโลเดินทางผ่านที่ราบสูงมาถึงเมืองเอเฟซัสbพบกับศิษย์บางคน  2จึงถามว่า “เมื่อท่านทั้งหลายมีความเชื่อนั้น ท่านได้รับพระจิตเจ้าหรือไม่”

เขาตอบว่า “พวกเรายังไม่เคยได้ยินด้วยซ้ำไปว่า มีพระจิตเจ้า”c

          3เปาโลจึงถามว่า “แล้วท่านได้รับพิธีล้างใดเล่า”

เขาตอบว่า “พิธีล้างของยอห์น”

           4เปาโลจึงกล่าวว่า “ยอห์นทำพิธีล้างแสดงการกลับใจ โดยบอกประชาชนให้เชื่อผู้ที่จะเสด็จมาภายหลังคือพระเยซูเจ้า  5เมื่อเขาเหล่านั้นได้ฟังดังนี้ ก็ได้รับศีลล้างบาปเดชะพระนามของพระเยซู องค์พระผู้เป็นเจ้า  6เปาโลปกมือเหนือเขา พระจิตเจ้าก็เสด็จลงมาประทับอยู่ด้วย เขาจึงพูดภาษาที่ไม่มีใครเข้าใจ และกล่าวคำทำนาย  7คนกลุ่มนี้มีประมาณสิบสองคน

การก่อตั้งพระศาสนจักรที่เมืองเอเฟซัสd

           8เปาโลเข้าไปในศาลาธรรมและเทศน์สอนอย่างกล้าหาญตลอดเวลาสามเดือน ใช้เหตุผลหว่านล้อมผู้ฟังให้เชื่อเรื่องพระอาณาจักรของพระเจ้า   9แต่บางคนกลับดื้อรั้น ไม่ยอมเชื่อและยังกล่าวร้ายต่อคำสอนนี้ต่อหน้าที่ประชุม เปาโลจึงแยกไปจากพวกเขา นำบรรดาศิษย์ไปด้วย เขายังถกเถียงกันต่อไปทุกวันในห้องประชุมของชายคนหนึ่งชื่อไทรันนัสe  10เหตุการณ์ดำเนินไปเช่นนี้เป็นเวลาสองปีf จนกระทั่งทุกคนที่อยู่ในแคว้นอาเชียgทั้งชาวยิวและชาวกรีกต่างก็ได้ฟังพระวาจาขององค์พระผู้เป็นเจ้า

ชาวยิวผู้ขับไล่ปีศาจ

             11พระเจ้าทรงกระทำอัศจรรย์พิเศษอาศัยมือของเปาโล  12จนกระทั่งคนจำนวนมากนำผ้าเช็ดหน้าและผ้ากันเปื้อนที่ได้สัมผัสเปาโลมาวางบนร่างผู้ป่วย เขาก็หายจากโรคภัยและแม้แต่ปีศาจร้ายก็หนีไปด้วย

            13ชาวยิวบางคนhผู้มีอาชีพเดินทางขับไล่ปีศาจพยายามเรียกขานพระนามของพระเยซู องค์พระผู้เป็นเจ้าเหนือผู้ที่ถูกปีศาจร้ายสิงอยู่ สั่งว่า “เดชะพระนามของพระเยซูเจ้าที่เปาโลเทศน์สอน ข้าพเจ้าสั่งเจ้าให้ออกไป”  14บุตรชายเจ็ดคนของหัวหน้าสมณะชาวยิวคนหนึ่งชื่อ   เสวา กำลังทำเช่นนี้  15แต่ปีศาจร้ายตอบเขาว่า “ข้าพเจ้ารู้จักพระเยซูเจ้าและรู้ว่าเปาโลคือใคร แต่ท่านทั้งหลายเป็นใครกัน”  16ชายที่มีปีศาจร้ายสิงอยู่ก็กระโดดเข้าใส่เขาเหล่านั้น จับตัวไว้i และทำร้ายอย่างสาหัส เขาจึงต้องหนีออกจากบ้านอย่างเปลือยเปล่าและบาดเจ็บ

         17เมื่อชาวยิวและชาวกรีกทุกคนที่อาศัยอยู่ที่เมืองเอเฟซัสรู้เรื่องนี้ ต่างก็เกิดความหวาดกลัว ประกาศว่า พระนามของพระเยซู องค์พระผู้เป็นเจ้านั้นยิ่งใหญ่  18ผู้มีความเชื่อหลายคนมาสารภาพอย่างเปิดเผยถึงการกระทำชั่วร้ายที่ตนเคยกระทำj  19หลายคนที่ใช้เวทมนตร์คาถานำหนังสือของตนมากองไว้แล้วเผาต่อหน้าทุกคน คำนวณกันว่าราคาของหนังสือเหล่านั้นสูงถึงห้าหมื่นเหรียญ  20ดังนั้น พระวาจาขององค์พระผู้เป็นเจ้าจึงแพร่ขยายอย่างกว้างขวางและทรงอานุภาพยิ่ง ๆ ขึ้นk

V. การเดินทางธรรมทูตครั้งสุดท้ายของเปาโล

เปาโลถูกจับกุมและถูกจองจำ

แผนการของเปาโล

               21หลังจากเหตุการณ์เหล่านี้ เปาโลตัดสินใจไปกรุงเยรูซาเล็มโดยผ่านแคว้นมาซิโดเนียและแคว้นอาคายา เขาพูดว่า “หลังจากไปกรุงเยรูซาเล็มแล้ว ข้าพเจ้าต้องไปที่กรุงโรมด้วย”    22เขาจึงส่งผู้ช่วยสองคนคือทิโมธีและเอรัสตัส ไปยังแคว้นมาซิโดเนีย ส่วนตนเองยังคงพักอยู่ในแคว้นอาเชียต่อไปอีกระยะหนึ่ง

ช่างเงินที่เมืองเอเฟซัสlก่อการจลาจล

               23เวลานั้น เกิดการจลาจลอย่างรุนแรงเพราะคำสอนใหม่  24ช่างเงินคนหนึ่งชื่อ          เดเมตรีอัส เป็นผู้จัดหางานที่ทำรายได้ดีให้แก่บรรดาช่าง โดยสร้างรูปจำลองพระวิหารของเทพีอาร์เทมิส  25เขาเรียกประชุมบรรดาช่าง รวมทั้งผู้มีอาชีพที่เกี่ยวข้องกัน พูดว่า “เพื่อนร่วมอาชีพทั้งหลาย ท่านรู้แล้วว่า ความสะดวกสบายในความเป็นอยู่ของเราขึ้นอยู่กับอาชีพนี้       26ท่านเห็นและได้ยินแล้วว่าเปาโลผู้นี้ทำให้ประชาชนจำนวนมากมีความเชื่อมั่นเปลี่ยนศาสนา ไม่เพียงที่เมืองเอเฟซัสเท่านั้น แต่เกือบทั่วแคว้นอาเชียด้วย โดยสอนว่า รูปที่มือมนุษย์สร้างนั้นย่อมไม่ใช่พระเจ้า  27อาชีพช่างเงินของเรากำลังอยู่ในอันตราย จะเสื่อมความนิยม ยิ่งกว่านั้นพระวิหารของเทพีอาร์เทมิสผู้ยิ่งใหญ่จะต้องหมดความสำคัญ และเทพีซึ่งทั่วแคว้นอาเชียและทั่วโลกเคารพกราบไหว้นั้นจะสูญเสียความยิ่งใหญ่ไปด้วย”

                28เมื่อผู้ฟังได้ยินดังนี้ รู้สึกโกรธแค้นอย่างมาก เริ่มร้องตะโกนว่าm “เทพีอาร์เทมิสของชาวเอเฟซัสทรงยิ่งใหญ่”  29ความวุ่นวายขยายไปทั่วเมือง ประชาชนวิ่งกรูกันไปที่โรงละคร ลากตัวกายอัสและอาริสตาร์คัสnชาวมาซิโดเนียผู้เป็นเพื่อนร่วมเดินทางของเปาโลไปด้วย       30เปาโลต้องการแสดงตนต่อหน้าประชาชน แต่บรรดาศิษย์ไม่ยอมให้ทำเช่นนั้น  31ข้าราชการชั้นสูงบางคนoของแคว้นอาเชีย ที่เป็นเพื่อนกับเปาโล ก็ส่งคนมาขอร้องไม่ให้เขาไปที่โรงละครนั้น

               32ที่โรงละคร ผู้มาชุมนุมกันวุ่นวายมาก ต่างคนต่างตะโกน ประชาชนส่วนใหญ่ไม่รู้ว่าเขามาประชุมกันเรื่องอะไร  33ชาวยิวผลักชายชื่ออเล็กซานเดอร์ไปข้างหน้า ประชาชนบางคนจึงบอกให้เขาพูดp อาเล็กซานเดอร์โบกมือให้ทุกคนเงียบ ต้องการให้เหตุผลแก่ประชาชน  34แต่เมื่อประชาชนรู้ว่าอาเล็กซานเดอร์เป็นชาวยิว จึงร้องตะโกนเป็นเสียงเดียวตลอดเวลาประมาณสองชั่วโมงว่า “เทพีอาร์เทมิสของชาวเอเฟซัส ทรงยิ่งใหญ่”

            35รองผู้ว่าราชการเมืองทำให้ประชาชนเงียบลงพูดว่า “ชาวเอเฟซัสทั้งหลาย ใคร ๆ ก็รู้ว่าเมืองเอเฟซัสมีหน้าที่ดูแลรักษาทั้งพระวิหารของเทพีอาร์เทมิสผู้ยิ่งใหญ่ และรูปของเทพีซึ่งเป็นรูปที่ตกจากสวรรค์  36เมื่อความจริงเป็นเช่นนี้ไม่อาจปฏิเสธได้ ท่านจึงควรสงบสติอารมณ์ไม่ทำสิ่งใดอย่างวู่วาม  37ท่านนำคนเหล่านี้มาที่นี่ ทั้ง ๆ ที่เขาไม่ได้ล่วงเกินพระวิหารหรือพูด  ดูหมิ่นเทพีของเรา  38ดังนั้น ถ้าเดเมตรีอัสและบรรดาช่างร่วมอาชีพของเขาเป็นความกับผู้ใด ศาลก็เปิด ผู้พิพากษาก็มี ให้เขาไปยื่นฟ้องกันเองเถิด  39ถ้ามีปัญหาอื่นที่ท่านต้องการพิจารณา จงแก้ปัญหานั้นในที่ประชุมตามที่กฎหมายกำหนด  40โดยแท้จริงแล้ว พวกเรากำลังอยู่ในอันตราย จะถูกกล่าวหาว่าก่อการจลาจล เพราะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนี้ เรายกเหตุผลใดมาอธิบายไม่ได้ว่าทำไมเราจึงมาชุมนุมกันที่นี่”  41เมื่อพูดดังนี้แล้ว รองผู้ว่าราชการเมืองก็สั่งให้เลิกการชุมนุม

19 a สำเนาโบราณบางฉบับเสริมว่า “เมื่อเปาโลต้องการจะออกเดินทางไปกรุงเยรูซาเล็มตามแผนการของตน พระจิตเจ้าตรัสกับเขาให้กลับไปยังแคว้นอาเซีย เปาโลจึงเดินทาง…”

b สมัยนั้น เมืองเอเฟซัสเช่นเดียวกับเมืองอาเล็กซานเดรีย เป็นเมืองที่สวยงามมากแห่งหนึ่งในจักรวรรดิโรมัน มีประชาชนหลายเชื้อชาติ เป็นเมืองศูนย์กลางการศาสนา การเมืองและการค้า

c คนเหล่านี้ทราบว่ามีพระจิตเจ้า (ดังที่เขียนไว้ในพันธสัญญาเดิม) แต่เขาไม่ทราบว่าพระสัญญาที่จะประทานพระจิตเจ้าอย่างสมบูรณ์ในยุคพระเมสสิยาห์นั้นได้เป็นความจริงแล้ว เทียบ 2:17-18,33

d เรื่องราวตอนนี้เป็นเหตุการณ์ต่อเนื่องจาก 18:23 โดยที่มีเรื่องของอปอลโลและศิษย์ของยอห์นมาแทรกไว้

e สำเนาโบราณบางฉบับเสริมว่า “ตั้งแต่เวลาห้าโมงถึงสิบโมง (11.00-16.00 น.)

f แต่ 20:31 กล่าวว่า “สามปี” ในระยะนี้เปาโลได้เขียนจดหมายฉบับแรกถึงชาวโครินธ์ จดหมายถึงชาวกาลาเทีย และบางทีจดหมายถึงชาวฟิลิปปีด้วย ใน 2 คร 1:8 ซึ่งเขียนหลังจากเปาโลออกจากเมืองเอเฟซัสไม่นาน เปาโลกล่าวถึงความยากลำบากต่าง ๆ ที่เขาต้องเผชิญในแคว้นอาเซียจนเกือบจะสิ้นชีวิต แต่ลูกามิได้กล่าวถึงเรื่องเหล่านี้เลย

g แคว้นอาเซียในที่นี้มิได้หมายถึงแขวงการปกครองที่มีชื่อนี้ทั้งหมดของจักรวรรดิโรมัน (ซีกตะวันตกของอาเซียน้อย) แต่หมายถึงเพียงเขตที่อยู่รอบ ๆ เมืองเอเฟซัส คือเมืองทั้งเจ็ดใน วว 1:11 เปาโลได้แต่งตั้งเอปาฟรัสชาวโคโลสีให้ประกาศ ข่าวดีที่เมืองของตน งานธรรมทูตของเขาครอบคลุมไปถึงเมืองเลาดีเซียและฮีเอราบุรี (คส 1:7; 4:12-13) เปาโลยังมีผู้ช่วยอื่น ๆ ด้วย เช่น ทิโมธีและเอรัสตัส (19:22) กายอัสและอาริสตารคัส (19:29) ทิตัสซึ่ง กจ ไม่เคยกล่าวถึงและคนอื่น ๆ    (ดู 2 คร 12:18) ลูกาสรุปว่างานของบรรดาผู้ช่วยเหล่านี้เป็นผลงานของเปาโลด้วย

h เกี่ยวกับชาวยิวผู้ไล่ปีศาจ ดู มธ 12:27 พระเยซูเจ้าและต่อมาบรรดาอัครสาวก (ดู กจ 5:16; 16:18) ได้ไล่ปีศาจบ่อย ๆ (ดู มธ 8:29 เชิงอรรถ k)

i ภาษากรีกยังมีคำว่า “ทั้งสอง” แต่ความจริงมีมากกว่านั้น

j ”การกระทำชั่วร้าย” หมายถึง เวทย์มนตร์คาถาซึ่งทำกันมากที่เมืองเอเฟซัส จนเป็นที่เลื่องลือ

k สำเนาโบราณบางฉบับว่า “ดังนั้น เดชะพระอานุภาพขององค์พระผู้เป็นเจ้า พระวาจาได้แผ่ขยายอย่างกว้างขวางและ  น่าประทับใจมากขึ้น”

l ลีลาการเขียนเรื่องนี้ดูเหมือนไม่ใช่ลีลาของลูกา เขาคงนำเรื่องนี้มาจากแหล่งข้อมูลอื่น เอามารวมเข้ากับเรื่องการประกาศข่าวดีที่เมืองเอเฟซัส

m สำเนาโบราณบางฉบับว่า “เริ่มวิ่งไปตามถนนร้องตะโกนว่า”

n อารีสทารคัสเป็นชาวเมืองเธสะโลนิกา 20:4 อยู่กับเปาโลระหว่างที่เปาโลถูกจองจำ 27:2; คส 4:10; ฟม 24 กายอัสผู้นี้อาจเป็นคนเดียวที่กล่าวถึงใน 20:4

o ข้าราชการชั้นสูงนี้เป็น “สมาชิกสภาแคว้นอาเซีย” มีหน้าที่ดูแลจัดการให้แต่ละเมืองในแคว้นอาเซียถวายคารวะต่อจักรวรรดิและพระจักรพรรดิเป็นทางการ

p อาจแปลได้อีกว่า “แยกเขาออกไปต่างหาก”

เช้าวันใหม่ใส่ใจพระวาจา

Lectio Divina-Daily 2022

Sinapis เมล็ดพันธุ์แห่งพระวาจา

เช้าวันเสาร์เราคิดถึงพระวาจา

สมัครเรียนพระคัมภีร์ไปรษณีย์

สมัครเรียนพระคัมภีร์ไปรษณีย์

Video อบรมพระคัมภีร์

ความรู้พื้นฐานพระคัมภีร์และหนังสือปฐมกาล

หนังสืออพยพและเลวีนิติ

หนังสือกันดารวิถีและเฉลยธรรมบัญญัติ

หนังสือโยชูวา ผู้วินิจฉัยและนางรูธ

หนังสือซามูแอล ฉบับที่ 1 และ ฉบับที่ 2

หนังสือพงศ์กษัตริย์ ฉบับที่ 1 และ ฉบับที่ 2

หนังสือพงศาวดาร เอสราและเนหะมีย์

หนังสือโทบิต ยูดิธ เอสเธอร์และมัคคาบี 1 และ 2

ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับประกาศกและประกาศกอาโมส

หนังสือประกาศกโฮเชยาและมีคาห์

หนังสือประกาศกอิสยาห์

หนังสือประกาศกโยนาห์และประกาศกเศฟันยาห์

หนังสือประกาศกนาฮูมและฮาบากุก

หนังสือประกาศกเยเรมีห์-เพลงคร่ำครวญ-บารุค

หนังสือประกาศกเอเสเคียลและดาเนียล

บทเทศน์บนภูเขา มธ. 5-7

พระวรสารนักบุญมัทธิว 10,13,18

พระวรสารนักบุญมาระโก

หนังสือกิจการอัครสาวก