"จงยึดพระวาจาแห่งชีวิตมั่นไว้" (ฟป. 2:16)

ชนเผ่าเอฟราอิมไม่พอใจa

8 1ชนเผ่าเอฟราอิมกล่าวกับกิเดโอนว่า “ทำไมท่านจึงทำกับพวกเราเช่นนี้ เมื่อท่านไปรบกับชาวมีเดียน ทำไมท่านจึงไม่เรียกพวกเราไปรบด้วย” เขาได้ต่อว่ากิเดโอนอย่างรุนแรง 2แต่กิเดโอนตอบว่า “สิ่งที่ข้าพเจ้าทำนั้นเทียบกับสิ่งที่ท่านทั้งหลายทำไม่ได้เลย พวกเราครอบครัวอาบีอาเซอร์เก็บผลองุ่นตามฤดูกาลยังน้อยกว่าที่ชนเผ่าเอฟราอิมตามเก็บในภายหลัง 3พระเจ้าทรงมอบโอเรบและเศเอบ หัวหน้าของชาวมีเดียนไว้ในมือของท่าน สิ่งที่ข้าพเจ้าทำจะเทียบอะไรกับสิ่งที่ท่านได้ทำเล่า” ถ้อยคำเหล่านี้ทำให้ชนเผ่าเอฟราอิมหายโกรธ

 

3. การรบของกิเดโอนทางฟากตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน กิเดโอนถึงแก่กรรม

 

กิเดโอนไล่ตามข้าศึกข้ามแม่น้ำจอร์แดนb

4กิเดโอนพาผู้ติดตามสามร้อยคนมาถึงแม่น้ำจอร์แดนและข้ามไป แม้ทุกคนจะเหน็ดเหนื่อย แต่เขาก็ยังไล่ตามศัตรูต่อไป 5กิเดโอนกล่าวกับชาวเมืองสุคคทว่า “โปรดให้อาหารแก่ผู้ติดตามข้าพเจ้ากินบ้าง เพราะเขาเหน็ดเหนื่อย และพวกเรากำลังไล่เศบาห์และศัลมุนนากษัตริย์ของชาวมีเดียนอยู่”c 6แต่หัวหน้าชาวสุคคทตอบว่า “ทำไมพวกเราจะต้องให้อาหารเลี้ยงกองทัพของท่าน ท่านจับเศบาห์และศัลมุนนาได้แล้วหรือ” 7กิเดโอนจึงกล่าวว่า “คอยดูซิ เมื่อพระยาห์เวห์ทรงมอบเศบาห์และศัลมุนนาไว้ในมือของข้าพเจ้าแล้ว ข้าพเจ้าจะใช้ต้นหนามจากถิ่นทุรกันดารและต้นเหงือกปลาหมอฉีกเนื้อท่าน” 8กิเดโอนเดินทางต่อไปถึงเมืองเปนูเอล และขอร้องชาวเมืองอย่างเดียวกัน เขาทั้งหลายก็ตอบเหมือนชาวสุคคท 9กิเดโอนจึงกล่าวกับชาวเปนูเอลว่า “เมื่อข้าพเจ้าจะได้ชัยชนะกลับมา ข้าพเจ้าจะทำลายหอนี้ให้ราบ”

 

ความปราชัยของเศบาห์และศัลมุนนา

10เศบาห์และศัลมุนนากับกองทัพจำนวนหนึ่งหมื่นห้าพันคนอยู่ที่เมืองคารโคร์ ไพร่พลเหล่านี้ล้วนเป็นชนเผ่าคนทางตะวันออกที่เหลืออยู่ทั้งหมด ทหารหนึ่งแสนสองหมื่นคนล้มตายในสงครามครั้งนี้ 11กิเดโอนขึ้นไปตามทางของชนเผ่าเร่ร่อนทางทิศตะวันออกของเมืองโนบาห์และโยกเบฮาห์ และเข้าโจมตีกองทัพข้าศึกที่ไม่ได้ระวังตัว 12เศบาห์และศัลมุนนาหนีไปได้ แต่กิเดโอนไล่ตามเศบาห์และศัลมุนนากษัตริย์ทั้งสองพระองค์ของชาวมีเดียนไปจนจับได้ ทำให้กองทัพทั้งหมดของข้าศึกตกใจแตกพ่ายไป

 

กิเดโอนแก้แค้นชาวเมืองสุคคทและเปนูเอล

13ขณะที่กิเดโอนบุตรของโยอาชกลับจากสงครามตามทางขึ้นเนินเฮเรสd 14เขาจับชายหนุ่มชาวสุคคทคนหนึ่งมาซักถาม ชายหนุ่มผู้นั้นได้เขียนชื่อหัวหน้าและผู้อาวุโสของเมืองสุคคททั้งเจ็ดสิบเจ็ดคนให้กิเดโอน กิเดโอนจึงไปหาชาวเมืองสุคคทกล่าวว่า “นี่ไงเศบาห์และศัลมุนนา ท่านเคยท้าข้าพเจ้าว่า ‘ทำไมพวกเราจะต้องให้อาหารเลี้ยงกองทัพที่เหน็ดเหนื่อยของท่าน ท่านจับเศบาห์และศัลมุนนาได้แล้วหรือ’” 16กิเดโอนจึงจับผู้อาวุโสของเมือง ใช้ต้นหนามจากถิ่นทุรกันดารและต้นเหงือกปลาหมอเฆี่ยนตีเขาe 17กิเดโอนยังไปทำลายหอที่เมืองเปนูเอล และฆ่าชาวเมือง 18แล้วเขาถามเศบาห์และศัลมุนนาว่า “ผู้คนที่ท่านฆ่าบนภูเขาทาโบร์fนั้นหน้าตาเป็นอย่างไร” เขาตอบว่า “หน้าตาเหมือนท่าน ทุกคนหน้าตาเหมือนพระโอรสของกษัตริย์” 19กิเดโอนก็ว่า “เขาเหล่านั้นเป็นพี่น้องของข้าพเจ้า เป็นบุตรของมารดาของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าสาบานว่า พระยาห์เวห์ทรงพระชนม์อยู่ฉันใด ถ้าท่านไว้ชีวิตเขา ข้าพเจ้าก็จะไว้ชีวิตท่านฉันนั้น” 20แล้วกิเดโอนสั่งเยเธอร์บุตรชายคนแรกของตนว่า “ลงมือฆ่าเขาเถิด” แต่เยเธอร์ไม่ชักดาบออกมาเพราะกลัว เขายังเป็นเด็ก 21เศบาห์และศัลมุนนาจึงบอกกิเดโอนว่า “ท่านจงฆ่าเราเองเถิด งานอย่างนี้ผู้ใหญ่เท่านั้นจึงจะทำได้” กิเดโอนจึงยืนขึ้นฆ่าเศบาห์และศัลมุนนา แล้วริบเอาเครื่องแต่งคออูฐมาเป็นของตน

 

ปลายชีวิตของกิเดโอน

22ชาวอิสราเอลกล่าวกับกิเดโอนว่า “ท่านได้ช่วยพวกเราให้พ้นจากมือของชาวมีเดียนแล้ว ท่าน บุตรและหลานของท่านจงเป็นกษัตริย์ปกครองพวกเราเถิด” 23กิเดโอนตอบว่า “ข้าพเจ้าและบุตรของข้าพเจ้าจะไม่เป็นกษัตริย์ปกครองท่านทั้งหลาย พระยาห์เวห์ต่างหากจะทรงเป็นกษัตริย์ปกครองท่าน”g 24กิเดโอนกล่าวต่อไปว่า “ข้าพเจ้าขอร้องท่านสักอย่างหนึ่ง ให้ท่านแต่ละคนเอาแหวนหนึ่งวงจากของที่ยึดได้มาให้ข้าพเจ้า” ชาวมีเดียนมีแหวนทองคำเหมือนชนเผ่าเร่ร่อนอื่นๆh 25ประชาชนตอบว่า “พวกเรายินดีให้ท่าน” เขาจึงปูเสื้อคลุมลง แล้วแต่ละคนเอาแหวนที่ริบได้มาวางบนเสื้อนั้น 26แหวนทองคำที่กิเดโอนขอมาได้นั้นมีน้ำหนักรวมได้หนึ่งพันเจ็ดร้อยบาท ไม่รวมเครื่องประดับ สร้อยพระศอและฉลองพระองค์สีม่วงแดงที่กษัตริย์มีเดียนทรง และไม่รวมเครื่องประดับคออูฐด้วย 27กิเดโอนเอาทองคำเหล่านี้ไปหลอมทำเป็นรูปเสื้อกั๊กi ตั้งไว้ที่เมืองโอฟราห์ซึ่งเป็นเมืองของตน ชาวอิสราเอลทั้งหลายขายตัวอย่างหญิงแพศยาไปกราบไหว้รูปเสื้อกั๊กนั้นที่นั่น ซึ่งเป็นอันตรายเหมือนหลุมพรางดักกิเดโอนและครอบครัวของเขา

28ดังนั้น ชาวอิสราเอลจึงปราบชาวมีเดียนให้อยู่ใต้อำนาจ ไม่สามารถต่อสู้กับชาวอิสราเอลได้อีกต่อไป แผ่นดินก็สงบสุขเป็นเวลาสี่สิบปีตลอดเวลาที่กิเดโอนมีชีวิตอยู่ 29เยรุบบาอัลบุตรของโยอาชจึงกลับไปอยู่บ้านเดิมของตน 30กิเดโอนมีภรรยาหลายคนและมีบุตรถึงเจ็ดสิบคน 31เขายังมีบุตรชายอีกคนหนึ่งจากนางบำเรอที่อยู่ที่เมืองเชเคม เขาตั้งชื่อบุตรคนนี้ว่าอาบีเมเลค 32กิเดโอนบุตรของโยอาชมีชีวิตอยู่จนถึงวัยชรามากจึงถึงแก่กรรม ประชาชนฝังศพของเขาไว้ในที่ฝังศพของโยอาชบิดาของเขาที่เมืองโอฟราห์ เมืองของตระกูลอาบีเยเซอร์j

 

ชาวอิสราเอลกลับไปนมัสการเทพเจ้าอื่นอีก

33หลังจากที่กิเดโอนถึงแก่กรรมแล้ว ชาวอิสราเอลก็ขายตัวอย่างหญิงแพศยาไปกราบไหว้พระบาอัล ตั้งบาอัลเบรีทkให้เป็นพระเจ้าของตน 34ชาวอิสราเอลลืมพระยาห์เวห์พระเจ้าของตน ซึ่งทรงช่วยเขาให้รอดพ้นจากเงื้อมมือของศัตรูทั้งหลายที่อยู่โดยรอบ 35เขาไม่สำนึกถึงบุญคุณของครอบครัวกิเดโอน ซึ่งมีอีกชื่อหนึ่งว่า เยรุบบาอัล ที่ได้ช่วยชาวอิสราเอล

 

8 a ในเรื่องนี้ชนเผ่าเอฟราอิมมีบทบาทเป็นรองจากชนเผ่ามนัสเสห์ (ดู 7:24, 25) และพอใจที่จะมีบทบาทแค่นี้ ในสมัยต่อมาชนเผ่าเอฟราอิมจะมีอำนาจมากกว่าชนเผ่ามนัสเสห์ ดังที่ยาโคบทำนายไว้ใน ปฐก 48:17

b พระคัมภีร์เล่าเรื่องการรบครั้งนี้เหมือนเป็นการรบต่อเนื่องกับการรบที่เล่าไว้ใน 7:1-22 (ดู 8:4) แต่อันที่จริงการรบครั้งนี้เป็นเรื่องมาจากธรรมประเพณีอีกสายหนึ่ง ที่กล่าวถึงการรุกรานของชาวมีเดียนต่างกรรมต่างวาระกัน ใน 7:25 “หัวหน้า” ของชาวมีเดียนมีชื่อแตกต่างกับ “กษัตริย์ของชาวมีเดียน” ใน 8:5 รายละเอียดทางภูมิศาสตร์ที่กล่าวถึงเมืองสุคคท เปนูเอลและดินแดนฟากตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดนแสดงว่าเรื่องนี้มาจากธรรมประเพณีของชนเผ่าทางตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน

c เศบาห์ แปลว่า “(ถูกฆ่าเป็น) เครื่องบูชา” และ ศัลมุนนา แปลว่า “ไม่มีเงาคุ้มกัน” ดูเหมือนจะเป็นชื่อประชดประชัน

d “ตามทางขึ้นเนิน” แปลตามต้นฉบับภาษากรีก ต้นฉบับฮีบรูว่า “จากเบื้องบน (?)”

e “เฆี่ยนตีเขา” แปลตามตัวอักษรว่า “สอนเขา”

f เราไม่มีข้อมูลอื่นเกี่ยวกับสงครามที่ภูเขาทาโบร์ครั้งนี้ กิเดโอนบอกบรรดากษัตริย์ทั้งสองพระองค์ของชาวมีเดียนว่า เขาได้ฆ่าพี่น้องของตน กิเดโอนในฐานะที่เป็นญาติใกล้ชิดจำเป็นต้องประหารชีวิตเขาทั้งสองคน (ดู กดว 35:19 เชิงอรรถ c)

g ข้อ 22-23 แทรกเข้ามาขัดจังหวะการเล่าเรื่อง แต่ก็เป็นไปได้ด้วยว่า ประชาชนในบริเวณเมืองเชเคมมาขอร้องกิเดโอนที่ได้ชัยชนะให้เป็นกษัตริย์ปกครอง ชนอิสราเอลเผ่าอื่นๆ คงจะขอร้องเช่นเดียวกัน การที่กิเดโอนปฏิเสธไม่ยอมเป็นกษัตริย์ อาจเป็นเพียงความเห็นของผู้เขียนจากสำนักเฉลยธรรมบัญญัติที่ต่อต้านระบอบมีกษัตริย์ปกครอง ดังที่เราพบใน 9:7-15 และ 1 ซมอ 8:12 เพราะอันที่จริงบุตรของกิเดโอนเยรุบบาอัลก็ปกครองเมืองเชเคมอยู่แล้ว (วนฉ 9:2)

h “เหมือนชนเผ่าเร่ร่อนอื่นๆ” แปลตามตัวอักษรว่า “เพราะว่าเขาเป็นชาวอิชมาเอล” ชาวอิชมาเอลในที่นี้มีความหมายกว้างๆ หมายถึงชนเผ่าเร่ร่อนในถิ่นทุรกันดาร (เทียบ ปฐก 37:25-28)

i “เสื้อกั๊ก” หรือ “ephod” ในภาษาฮีบรู (ดู อพย 28:6 เชิงอรรถ a) ในที่นี้น่าจะหมายถึงเสื้อคลุมเทวรูปซึ่งเป็นโลหะจึงตั้งอยู่ได้ด้วยตัวเอง และใช้เป็นสัญลักษณ์หมายถึงการประทับอยู่ของเทพเจ้านั้น แม้เมื่อไม่มีเทวรูปตั้งอยู่ด้วย ในการทำรูปเสื้อกั๊กทองคำคราวนี้ กิเดโอนต้องการแสดงความเคารพต่อพระยาห์เวห์ แต่ผู้เขียนจากสำนักเฉลยธรรมบัญญัติประณามการกระทำเช่นเดียวกันกับที่จะประณามการกระทำของมีคาห์ใน วนฉ 17:3ฯ

j ข้อ 28-29 เป็นการสรุปตามสูตรของเรื่องผู้วินิจฉัยแต่ละคน ส่วนข้อ 30-32 เป็นการเตรียมเรื่องที่จะตามมาในบทที่ 9

k บาอัลเบรีทหรือเอลเบรีท (ซึ่งแปลว่า “เจ้าแห่งพันธสัญญา”) เป็นนามของเทพเจ้าที่ถูกเรียกขานในการสาบานและทำสัญญา และพ่อค้าชาวคานาอันไปเคารพที่เมืองเชเคม (9:46) เมืองเชเคมเป็นสถานที่ที่ชาวอิสราเอลได้รื้อฟื้นพันธสัญญากับพระยาห์เวห์ด้วย (ยชว 24) ประชาชนที่เมืองนี้จึงนมัสการทั้งพระยาห์เวห์และพระบาอัลเบรีทอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

เช้าวันใหม่ใส่ใจพระวาจา

Lectio Divina-Daily 2022

Sinapis เมล็ดพันธุ์แห่งพระวาจา

เช้าวันเสาร์เราคิดถึงพระวาจา

สมัครเรียนพระคัมภีร์ไปรษณีย์

สมัครเรียนพระคัมภีร์ไปรษณีย์

Video อบรมพระคัมภีร์

ความรู้พื้นฐานพระคัมภีร์และหนังสือปฐมกาล

หนังสืออพยพและเลวีนิติ

หนังสือกันดารวิถีและเฉลยธรรมบัญญัติ

หนังสือโยชูวา ผู้วินิจฉัยและนางรูธ

หนังสือซามูแอล ฉบับที่ 1 และ ฉบับที่ 2

หนังสือพงศ์กษัตริย์ ฉบับที่ 1 และ ฉบับที่ 2

หนังสือพงศาวดาร เอสราและเนหะมีย์

หนังสือโทบิต ยูดิธ เอสเธอร์และมัคคาบี 1 และ 2

ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับประกาศกและประกาศกอาโมส

หนังสือประกาศกโฮเชยาและมีคาห์

หนังสือประกาศกอิสยาห์

หนังสือประกาศกโยนาห์และประกาศกเศฟันยาห์

หนังสือประกาศกนาฮูมและฮาบากุก

หนังสือประกาศกเยเรมีห์-เพลงคร่ำครวญ-บารุค

หนังสือประกาศกเอเสเคียลและดาเนียล

บทเทศน์บนภูเขา มธ. 5-7

พระวรสารนักบุญมัทธิว 10,13,18

พระวรสารนักบุญมาระโก

หนังสือกิจการอัครสาวก